Mój kuzyn Rolf zaginął!
Pojechał do Orville, by pracować tam jako poławiacz pereł, ale nigdy nie wrócił.

Może i Rolf miał duszę ryzykanta, ale gdziekolwiek go nie zawiało, zawsze przysyłał jakieś wieści!

Jeśli ktokolwiek go widział, proszę o informację albo przyprowadzenie go do domu!

Willy

Okoliczni mieszkańcy się martwią. Najpierw Cicha Zatoka, potem Złote Siodło. Jedna po drugiej, nasze osady znikają nam z oczu, a wyruszający na północny zachód kończą wyrzuceni na brzeg jak martwe ryby.
Chłopaki ze starego tartaku mają przyjaciół wśród nurków w Orville, ale nikt ich ostatnio nie widział. Uważam, że już po nich!

Mówiłem, żeby nie osiedlali się w dolinach. Ostrzegałem. Ale nikt nie słuchał. Zapomnieli o opowieściach?

Wiele lat temu, zanim korona rozpadła się na troje, zanim królestwo w ogóle powstało, padliśmy ofiarą napaści.
Dzikie bestie, w połowie ludzie, a w połowie zwierzęta, nadciągnęły znad brzegu, by zmącić wodę naszą krwią. Zazdrościły nam więzi z Pradawnymi, których uważały za posłańców swoich bogów. To, że je pokonaliśmy, można uznać za cud ludzkiej inżynierii.

Dziś większość z nas zostawiła już to za sobą, ale drakanie nigdy nie zapomnieli. Sądzę, że powrócili, ale nikt nie słucha takiego chudego starucha, jak ja.

Zawsze byłem dumny z mojej intuicji. Potrafiłem rozpoznać potencjalnych buntowników, zanim jeszcze weszli na pokład mojej łodzi i wyczuć narastającą burzę na podstawie krzyku mew oddalonych o wiele mil.

Lecz czy to możliwe, bym akurat tym razem się mylił?
Kiedy usłyszałem nową melodię zachodnich wichrów, czy omylnie wziąłem ją za złowrogą?
Kiedy zwijałem sieci z setką ryb o podartych płetwach, czy błędnie wziąłem to za oznakę zagrożenia?
Kiedy zdawało mi się, że widzę złoczyńców wyskakujących z kart dziecięcych baśni wprost do wody, czy oczy płatały mi figla?

Czy tracę przytomność umysłu? Muszę ostrzec pozostałych, w przeciwnym razie zupełnie pogrąży mnie szaleństwo.
Nie wiem, czy uwierzą w słowa bajarza. Niektórzy pewnie stwierdzą, że rybak powinien zająć się łowieniem...