Gdzieś w najdzikszych fantazji krainie
jawią się sekrety i tańcują cienie.
Szybujące stwory z nieba nacierają,
zręcznie mknąc wysoko, w locie ostrzegają.

Strzeż się mrocznej poczwary na tle nieba,
której upiorny widok zimnym potem zlewa.
Słuchaj uważnie głosu dziejów dawnych,
co jawi sekrety i ukryte prawdy.

Słuchajcie prastarej wiedzy, moje dzieci,
stąpajcie z ostrożnością: teraz i na wieki.
Bo w krainie marzeń i cudów wszelakich
wielkim błędem jest na cienie nie baczyć.