Jeden do chwały, jeden do lodu, jeden do panowania i jeden do życia Jeden jest daleko po lewej, do najstarszego, najbardziej królewskiego. Dziób orła rozdziera wysokie chmury i skórę, krew zabarwia śnieg, gdy krewny przebija krewnego.
Idź w prawo do najmłodszego, dziecka liry. Głos, który inspiruje, przepłyń morze rozpaczy i znajdź tam serce oceanu.
Wewnątrz głównej sali, wzdłuż kręgosłupa, ból. Jeden powyżej, jeden poniżej, oba ukryte, czekające.
Niech królowa Pikemead spoczywa na wieki – 482 r.e.ś. |