O święty Płomieniu, wysłuchaj mnie:
Pokornie proszę cię o wybaczenie. Ja tylko wyciągnąłem ręce, by podziwiać twe piękno i siłę, uwierz mi. Nigdy nie śmiałem choćby marzyć o zagarnięciu twej iskry dla siebie. Te oskarżenia są kłamstwem!

Wiesz, że jestem sędzią pokoju? Poważanym i szanowanym! Kocham prawo jak własną żonę i nigdy nie zerwałbym tak świętej więzi.

Dziś z domu wypędziła mnie banda opryszków i głupców. Zmusili mnie do odejścia z tą kąsającą pustką i chłodem. Ani palenisko, ani żona, ani kochanka nie mogą mnie już ogrzać... Znieś tę klątwę upadłych! Przysięgam na mój dobytek, rodzinę i życie: nie zasłużyłem na ten los!

Sędzia pokoju Darius Whick

NIE WIERZĘ, że zabrali mi muła ORAZ pieniądze! Teraz ja, poważany sędzia pokoju – były sędzia, jak mawiają – muszę wędrować piechotą. Co za pospolity, ponury los. Powinienem urwać im głowy za to, że mnie wypędzili.

Nogi odmówiły mi posłuszeństwa, więc musiałem odpocząć na tym cmentarzu. Na zewnątrz wędrują upadli, ale nie zauważyli mnie. Chyba że...

postrzegają mnie jako jednego ze swoich? Moje ciało drży. Ogarnia mnie nieustępliwy chłód... Nie! To pewnie brak schronienia! Nie jestem jednym z nich. Nie zmienię się!

Darius Whick

To za odebranie mi wszystkiego. Za zniszczenie mej rodziny, życia, statusu – za zniszczenie mnie.

Moje życie legło w gruzach, a jego zgliszcza płoną z powodu waszych głupich praw i zakazów. Nie jestem już nimi związany!

Hańba Pradawnym! Pluję na Płomień! Każdy, kto ma w piersi bijące serce i ośmieli się stanąć mi na drodze, zostanie zmiażdżony! Rozlana krew w końcu mnie ogrzeje!

DARIUS