Mieli tu być w poniedziałek do południa! Tyle już czekam na tę przesyłkę dla Oswalda Andersa... Przyszykowałem wóz i całą resztę, skoro miała być taka ciężka. Wszystko na nic!

Przekaż braciom Conway, by przysłali kruka, jeśli chcą ustalić inny termin. Chociaż... jeśli próbowali skrótu przez Umbrową Jamę, raczej przepadli na dobre. Na swoją obronę powiem, że odradzałem im tę trasę, ostrzegając, że mogą z niej już nie wrócić.

Droga przez Umbrową Jamę była złą decyzją, ale nie mieliśmy wyboru! Guzdrała Hank zaspał, więc musieliśmy skorzystać ze skrótu, żeby dotrzeć do „Gorejącej Skały” na czas! Jeśli znów się spóźnimy, cała góra złota przejdzie mi koło nosa. Tak być nie może!

Zeszliśmy więc w dół i rozbiliśmy obóz w Wyspach Jaspera o zmroku. Hank miał pełnić pierwszą nocną wartę, ale ten dureń oczywiście ją przespał.Głupi lekkoduch!
Zakradli się do nas jacyś splugawieni, a my... zgubiliśmy towar, uciekając. Ale to nieważne. Sami napiszemy ten list! A co do prezentu, cóż... Oswald Anders nie zorientuje się, że go nie ma.

Złapię inspirację i napiszę coś twórczego... Hank pomoże. Facet się nie zorientuje. Łatwizna, co nie?

To prawda, żem się zdrzemnął kapkę, ale czujnie! Umiem trzymać wartę z zamkniętymi oczami, to żaden problem!

Śniłem sobie smacznie, kiedy nadpełzło kwaśne powietrze i kwaśne stwory! Obudziłem Mathew i uciekliśmy!

Biegnąc w popłochu, zgubiliśmy prezent i wiadomość od tamtej panienki! Teraz sobie myślę: kto nam zapłaci, jeśli nie mamy towaru? Zmęczyłem się. Głowa boli.

Mathew powiedział „Czas na improwizację”. Ten to mądry. Sprytny łeb, bardzo sprytny. „Napiszemy swój list. Na ładnym papierze! Czystym jak łza! Nie zorientuje się, wiesz?”.

No to pisaliśmy i pisaliśmy, i śliniliśmy się nad tym papierem, ale pojawił się problem: w wykropkowanym miejscu trzeba się podpisać, ale imię panienki wyleciało mi z głowy. Rachel? Reagan?
No i znowu głowa mnie boli. I spać się chce. Głupi list i głupie wyspy...