1... 2... 3... 4...
To nie działa! Liczenie mnie nie uspokaja. Jestem wściekły.
Jestem uczonym tej wioski. Moim obowiązkiem jest zbieranie listów, książek i wszelkich ofiar, które ludzie chcą zostawić w nocnych sanktuariach. Ale Garrick... Za każdym razem, gdy tu przechodzę, wręcza mi stos listów. Wiem, że jest prawdziwym wyznawcą – desperacko pragnie dobrej woli Pradawnych.
Wiem też, że surowo zabronione jest otwieranie powierzonych mi listów.
Ale jestem tylko człowiekiem – i dziś się poddałem.
I zgadnijcie, co odkryłem.
Garrick spisuje wszystko dla Pradawnych! Każdy cichy szept, który słyszy, każdą prywatną chwilę, której nie powinien być świadkiem. A najlepsze jest to: napisał, że zdradzam moją żonę.

Tak, to prawda.
Wiem, że to złe, ale JAK ON ŚMIE to zapisywać? A co, jeśli ten list wpadłby w niepowołane ręce?
Niewiarygodne. Muszę coś z tym zrobić.

• Stary Fen ukradł z powrotem swoją własną ofiarę. Stał się chciwy.
• Znów widziałem, jak badacz opuszcza miasto. Nie był sam – i nie był ze swoją żoną.
• Eldon nie zmawia już modlitw. Jedynie udaje, gdy inni go widzą.
• Mira już nie...

(Wpis kończy się nagle. Na kartce widoczne są krople krwi.)