เจ้าเป็นหลานชายคนโปรดของข้าเสมอ — ยังเยาว์และฉลาดเฉลียว! ออตโต้ พูดแล้วกระดูกก็สั่น ข้าแทบจะไม่สามารถดูแล ทุ่งหญ้าเขียวชอุ่ม อีกต่อไป แย่จริงๆ! ทุ่งนาที่แผ่กิ่งก้านสาขา สุกงอมและอุดมสมบูรณ์! เหมาะสําหรับเด็กหนุ่มอย่างเจ้า

ข้าจะปล่อยให้บ้านที่เงียบสงบหลังนี้ให้เจ้าดูแล!

หน่อเลื้อยพวกนี้ทำลานบ้านของข้าพังพินาศไปหมดแล้ว!!

พวกมันพุ่งทะลุดินขึ้นมาเร็วกว่าที่ข้าจะตัดทิ้งได้เสียอีก! สิ่งชั่วร้ายพวกนี้พ่นทั้งน้ำดีและน้ำเค็มออกมา! ทุ่งนาทั้งหมดกำลังเน่าเปื่อยและความผุพังก็ลุกลามลึกลงไปเรื่อยๆ... เราไม่มีทางกอบกู้ทุ่งหญ้าแห่งนี้ได้อีกแล้ว!

บัดซบเอ๊ย! ข้าจะโยนปัญหานี้ไปให้เจ้าอ็อตโต เจ้าเด็กอมมือโง่เขลานั่น แล้วข้าจะไปเริ่มต้นใหม่ที่อื่นแทน ข้าไม่เคยชอบหน้าเจ้านั่นอยู่แล้ว... เด็กเหลือขอจอมวางท่าเอ้ย