ลูกพี่ลูกน้องข้าที่ชื่อรอล์ฟหายตัวไป!
เขาไปทำงานเป็นนักงมหาไข่มุกที่ออร์วิลล์ แล้วไม่กลับมาอีกเลย

ถึงรอล์ฟจะเป็นคนกล้าบ้าบิ่น แต่ไม่ว่าเขาไปที่ไหนก็จะส่งข่าวกลับมาทุกครั้ง!

ใครก็ตามที่เห็นเขาช่วยบอกข้าทีว่าเขาอยู่ที่ไหน หรือไม่ก็พาเขากลับบ้านที!

- วิลลี่

คนแถวนี้เริ่มกังวล ก่อนหน้านี้เกิดเรื่องกับสติลวอเทอร์ เบย์ ต่อมาก็เป็นโกลด์ร็อค แซดเดิล เราเริ่มขาดการติดต่อกับชุมชนทีละแห่ง ส่วนคนที่ออกเดินทางไปทางตะวันตกเฉียงเหนือก็ถูกคลื่นพัดเกยฝั่งเหมือนปลาตาย
หนุ่มๆ จากโรงเลื่อยไม้เก่ามีครอบครัวและเพื่อนฝูงทำงานเป็นนักดำน้ำที่ออร์วิลล์ แต่พักหลังไม่มีใครเจอคนกลุ่มนี้เลย พวกเขาไม่ส่งข่าวหรือไข่มุกกลับมา พวกเขาจากไปแล้ว!

ข้าเคยบอกว่าอย่าไปพักในหุบเขา ข้าบอกแล้ว แต่ไม่มีใครฟัง ทุกคนลืมเรื่องเล่าพวกนั้นหรือไง

หลายปีมาแล้ว ก่อนที่มงกุฎจะแตกเป็นสามส่วน ไม่สิ ก่อนที่อาณาจักรจะก่อตั้งเสียอีก เราเคยถูกลอบโจมตีมาแล้ว
อสูรร้ายครึ่งคนครึ่งสัตว์บุกมาจากชายฝั่ง โดยหวังจะหลั่งเลือดของเราให้ปกคลุมผืนน้ำ พวกมันริษยาที่เรามีสายสัมพันธ์กับเหล่าคนโบราณ ผู้ซึ่งพวกมันเชื่อว่าเป็นผู้ส่งสารจากเทพเจ้า ด้วยความสุดยอดด้านการวางแผนและวิศวกรรมของมนุษย์ เราจึงเอาชนะพวกมันได้

ทุกวันนี้พวกเราส่วนใหญ่ลืมเรื่องนั้นไปแล้ว แต่พวกเดรกไม่เคยลืม ข้าคิดว่าพวกมันกลับมาแล้ว แต่ไม่มีใครฟังคนแก่อย่างข้าเลย

ข้าภูมิใจในสัญชาตญาณของตนเองเสมอ ข้าดูออกว่าคนไหนกำลังคิดกบฏก่อนที่พวกเขาจะขึ้นเรือของข้าเสียอีก ข้ารับรู้ถึงพายุที่กำลังก่อตัวได้จากเสียงนกนางนวลที่อยู่ห่างออกไปหลายไมล์

แต่คราวนี้ ขอแค่ครั้งเดียวได้ไหม ที่ข้าคิดผิด
ตอนที่ข้าได้ยินสายลมตะวันตกพัดด้วยเสียงที่ไม่คุ้นเคย ข้าเข้าใจผิดใช่ไหมว่าเสียงลมบาดหูเป็นลางร้าย
ตอนที่ข้าลากอวนที่ติดปลานับร้อยตัวที่ครีบฉีกขาดขึ้นมา ข้าตีความผิดว่าการบาดเจ็บของพวกมันเป็นภัยคุกคามใช่ไหม
ตอนที่ข้าคิดว่าเห็นเหล่าร้ายจากนิทานวัยเด็กโผล่ออกมาจากหน้ากระดาษลงสู่ผืนน้ำ ข้าเห็นภาพหล่อนไปเองหรือเปล่า

ข้ากำลังปั้นเรื่องโกหกจากสติสัมปชัญญะของตัวเองอยู่หรือเปล่า ข้าควรจะเตือนคนอื่นๆ ก่อนที่ข้าจะเสียสติไปเสียก่อน
ไม่รู้ว่าพวกเขาจะเชื่อคำพูดของนักเล่าเรื่องหรือเปล่า บางคนอาจจะบอกว่าคนหาปลาก็ควรทำแค่หาปลา...