ทุ่มทั้งตัวไม่กลัวเสีย ตั้งแต่ที่เริ่มใช้คันเบ็ดเก่าของพ่อ ข้าก็ตกได้แต่อะไร... แปลกๆ อยู่เรื่อย
หีบสมบัติ ระยิบระยับและส่องประกายสีทอง สิ่งประดิษฐ์ที่เปียกโชกแต่ยังมีชีวิต รอคอยการช่วยเหลือจากใต้ท้องทะเลลึก เป็นเพราะน้ำหรือเพราะคันเบ็ดกัน
ข้าตกได้รองเท้าบูตเปียกๆ มากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก วันไหนแย่ๆ หน่อย ข้าหอบกลับบ้านเป็นโหลๆ ใครหน้าไหนมันทำรองเท้าหายบ่อยๆ เนี่ย ข้าเริ่มเอาไปวางซ้อนกันและจับคู่กันถ้าทำได้ แต่ก็เบื่อไม่อยากเห็นแล้ว
พ่อของข้าดูแลรักษาเครื่องมืออย่างกับอะไรดี และข้าเองก็พยายามทำแบบเดียวกันนะ แต่เบ็ดคันนี้... ข้าว่าโยนทิ้งไปดีกว่า จะรอไปเรื่อยๆ ให้ตกปลาได้มหาศาลไม่ไหวหรอก... ข้าว่าข้ากลับไปใช้อะไรที่ให้ผลลัพธ์แน่นอนและเชื่อถือได้ดีกว่า ข้าห่อคันเบ็ด แล้วเก็บไว้ที่ห้องใต้ดินแล้ว สักวันหนึ่งข้าค่อยกลับไปลองอีกครั้ง...ในยามที่จำเป็น | 
