แอมเบอร์ถูกพบว่าเสียชีวิตแล้วที่ซูรัตส์เรสต์ นางหนีไปที่นั่นด้วยความหวังว่าจะมีชีวิตที่ดีกว่า... แต่เด็กสาวผู้กล้าหาญและชอบธรรมอย่างนางย่อมอยู่ได้ไม่นานในรังงูพิษ เราทั้งสองถูกกลืนกินด้วยความโศกเศร้า แต่แม่ของนางแทบลุกจากเตียงไม่ไหว ในฐานะสามีและบิดา ข้าจึงตัดสินใจเลือกสถานที่ที่จะฝังร่างนาง

ข้าคิดว่าต้นไม้หลังบ้านของเราคงเหมาะสมดี สวนผลไม้เงียบสงบริมแม่น้ำ... สถานที่โปรดที่นางชอบนั่งครุ่นคิด นางช่างสดใส วาจาก็งดงามนัก ชีวิตเรานั้นว่างเปล่าหากปราศจากแสงสว่างและความอ่อนโยนของนาง การตัดสินใจว่าจะจารึกสิ่งใดลงบนหลุมศพของนางช่างเป็นสิ่งที่ทรมานเหลือเกิน หัวใจของข้าหนักอึ้งเสียจนราวกับได้กลายเป็นหินไปแล้ว

ไม่ว่าวิญญาณของเจ้าจะไปที่ใด โปรดจงรู้ว่าเจ้าได้ส่องสว่างยิ่งกว่าเปลวเพลิงบรรพกาลในขณะที่เจ้าให้พรแก่ชีวิตพวกเรา