ไม่ดีไปกว่าเราหรอก! ไม่มีบุรุษคนใดเหลืออยู่มาคุมขังพวกเราอีกแล้ว ไม่มีทั้งกฎ ไม่มีทั้งกฎหมาย… ยุคของอาชญากรรมและการลงทัณฑ์ ของถูกและผิด มันจบสิ้นไปแล้ว
ผู้คุมทุกคนต่างหนีเตลิด กระเจิดกระเจิงตั้งแต่เห็นวี่แววของปัญหา เหมือนหนูที่วิ่งหนีภัย… ทิ้งพวกเราให้เน่าเปื่อยอยู่หลังลูกกรง แม้แต่ข้า ข้าคนนี้! ข้าบอกแล้วว่าข้าบริสุทธิ์! พวกขี้ขลาด ทุกคนเลย ข้าภาวนาขอให้พวกมันสำลักฝุ่นตายเสียให้หมด!
ถ้าไม่มีผู้คุมหญิง ลูปา ที่นี่คงโกลาหลไปแล้ว แม้แต่โจรอันธพาลที่ดุร้ายที่สุดที่สุดยังต้องร้องหงิงเมื่อเธอก้าวเข้ามาใกล้ เธอพ่นกรดออกมากับทุกเสียงคำราม ทำให้พวกโจรอันธพาลได้แต่หวาดกลัวและร้องไห้ ในอากาศยังมีกลิ่นเอทานอลลอยจางๆ อยู่เสมอ…
เธอมีแผนอยู่ ไม่มีทางฝ่าประตูหลักออกไปได้ แต่… เธอบอกว่ากำแพงนั้นกลวง มีโพรงถ้ำอยู่หลังห้องขังของเธอ มีคนมาช่วยเธอจากข้างนอก… ข้าได้ยินมาว่าเป็นพี่สาวบางทีพวกเราอาจเจาะทะลุออกไปได้! |