เพื่อปรับปรุงการเดินทางระหว่างเกาะลอยฟ้าขนาดเล็กที่กระจัดกระจาย พวกเราได้เริ่มจัดตั้งเครือข่ายกระแสลมแบบกำหนดทิศทางขึ้นมาแล้ว โดยเป็นกระแสลมยกตัวที่มีเสถียรภาพ ซึ่งได้รับการออกแบบให้ทำหน้าที่เป็นเส้นทางสัญจรถาวรทั่วดินแดนของคนโบราณ
การนำทางตามเส้นทางเหล่านี้ได้รับความช่วยเหลืออย่างมากจากบล็อกสัญญาณ ซึ่งปล่อยแสงสว่างที่เข้มข้นเพียงพอให้มองเห็นได้จากระยะไกล แม้ในสภาพทัศนวิสัยต่ำ เช่น ในวันที่ท้องฟ้าปกคลุมด้วยเมฆหนา หรือในยามค่ำคืน พวกมันทำหน้าที่เป็นเครื่องหมายบอกทิศทางได้เป็นอย่างดี
บล็อกสัญญาณเพิ่มเติมถูกเก็บไว้บนเกาะที่อยู่นอกขอบเขตการเข้าถึงของเราในปัจจุบัน กระแสลมเหล่านี้ยังไม่ได้รับการปรับเทียบให้รองรับการเดินทางไปได้ไกลถึงเพียงนั้น