ข้าเคยคิดว่าการค้างคืนที่ลานก่อสร้างจะเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาด แต่ข้าคิดผิดถนัด
ข้าทำงานสายตัวแทบขาด ต้องแบกคานไม้เองคนเดียวหลังจากคนอื่นเขาเลิกงานกันไปนานแล้ว องค์ราชากอร์แมนเดอร์ประสงค์ให้ด่านหน้าแห่งนี้เสร็จสมบูรณ์ก่อนที่กองทัพของริมการ์ดจะฝ่าแนวพรมแดนเข้ามา... ข้าว่าก็คงเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้มากหรอก แต่ข้าก็ไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะแย้งน่ะนะ

ข้างีบหลับไปชั่วยามหนึ่ง จากนั้นก็มองเห็นบางอย่าง ไม่รู้ว่าเป็นความฝันหรือคำเตือนกันแน่ พื้นดินสั่นสะเทือน เป็นการสั่นสะเทือนที่รุนแรง เป็นจังหวะ และมาจากที่ห่างไกล มันสั่นสะเทือนในใบหู และสะท้อนก้องในหัวข้าราวกับคลื่นน้ำ

แม้ข้าจะสัมผัสได้ถึงมัน แต่ดวงตาของข้ากลับมืดบอดท่ามกลางความมืดมิด วอร์กอธกำลังรุกคืบเข้ามาใกล้แล้ว หรือว่าภัยคุกคามอื่นได้มาเยือนกันแน่ ข้ามิอาจบอกได้

พรุ่งนี้ ข้าจะพักค้างแรมที่นี่อีกสักคืน... อีกไม่นานข้าคงจะได้คำตอบที่แน่ชัด!

หากผู้ใดพบสิ่งนี้ จงส่งมันให้ถึงมือราชากอร์แมนเดอร์โดยตรง
ข้าและคนของข้าจบสิ้นกับที่นี่แล้ว และพวกเราจะไม่มีวันกลับมาอีก

กองทัพของริมการ์ดน่ะมันก็แย่พออยู่แล้ว แต่อย่างน้อยพวกนั้นก็ยังเป็นมนุษย์ เท่าที่ข้ารู้ล่ะนะ! แต่สิ่งที่กำลังย่างกรายผ่านหุบเขาอยู่นี้มันน่าสยดสยองยิ่งกว่าฝันร้ายเสียอีก!

กองพันไซคลอปส์ร่างกลวงโบ๋ที่ต้องคำสาปแห่งเปลวเพลิงกำลังเคลื่อนพลลงมาจากยอดเขา พร้อมกับกลิ่นสาบของเนื้อไหม้และการเน่าเปื่อย! ข้าได้ยินเสียงพวกมันเคลื่อนที่พร้อมกันเป็นหนึ่งเดียวผ่านหุบเขาเบื้องล่าง!

ข้าไม่รู้ว่าพวกมันกำลังมุ่งหน้าไปที่ใด แต่ข้าจะไม่ขออยู่รอเพื่อหาคำตอบหรอก!