หายนะมาเยือนครอบครัวเราแล้ว ข้าเพียรพยายามมานานมากอย่างไม่เคยหยุดหย่อน... ข้าเป็นคนสุดท้ายที่ยังอยู่และพยายามรักษาทุกสิ่งไว้...
ท่านปู่ ข้ามันโง่เขล่านัก ข้าไม่มีปัญญารักษาบ้านที่ท่านสร้างขึ้นมากับมือไว้ได้... ควันพิษที่มาจากแม่น้ำทำให้หินแตกเปราะ... กระดูกในกายข้าก็เสื่อมถอย ข้ารู้สึกเศร้าเสียเกินจะบรรยายได้... ราวกับว่ามันฝังลึกในใจข้า คอยพลุ่งพล่านอยู่ในอก...
ข้าต้องนั่งลง... พักผ่อน... แค่หยุดพักชั่วคราวเท่านั้น |