กาลครั้งหนึ่ง มีเจ้าหญิงน้อยผู้มีแก้มแดงระเรื่อและผมสีขี้เถ้า นางชอบเล่นข้างสระน้ำในปราสาทพร้อมลูกบอลสีทองมากกว่าสิ่งใด

อยู่มาวันหนึ่ง ลูกบอลหลุดมือและจมลงใต้น้ำ เจ้าหญิงเศร้าเสียใจจนกระทั่งมีเสียงแหบแห้งดังมาจากกอต้นอ้อว่า
"อย่าร้องไห้ไปเลย เจ้าหญิงน้อย ข้าจะเก็บลูกบอลทองคำของเจ้ามาให้ แลกกับจูบจากริมฝีปากสีเชอร์รี่ของเจ้า!"

เด็กหญิงเงยหน้าขึ้น เห็นกบตัวป้อมบนใบบัว แม้จะรังเกียจ แต่นางก็พยักหน้า ด้วยปรารถนาจะได้สมบัติของตนคืน สิ่งมีชีวิตดังกล่าวดำลงไปและกลับมาพร้อมกับลูกบอล แต่เมื่อเจ้าหญิงได้ของเล่นคืน นางก็วิ่งหนีเข้าปราสาทโดยไม่แม้แต่จะกล่าวคำขอบคุณ

ในคืนนั้นเอง กบเดินไปเคาะประตูปราสาท พระราชาเมื่อทราบว่าพระธิดาให้คำสัญญาไว้ ก็ยืนกรานว่านางต้องรักษาคำพูด ทว่าเจ้าหญิงกลับรู้สึกไม่เต็มใจยิ่งกว่าเดิม และเมื่อเข้าตาจน นางก็เขวี้ยงกบไปกระแทกผนัง
เมื่อกบสีเขียวซีดกระแทกเข้ากับผนัง คำสาปที่พันธนาการเขาไว้ก็ถูกทำลาย เขาเป็นอิสระจากร่างของสัตว์เลือดเย็น เขาถือกำเนิดใหม่และเผยร่างที่แท้จริงว่าเป็นเจ้าชาย

และดังเช่นธรรมเนียมที่ปฏิบัติสืบมา เจ้าหญิงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะก็ต้องแต่งงานกับชายแปลกหน้าที่หลอกให้นางจูบ แต่ด้วยความที่เขาเป็นคนหล่อ ทุกอย่างจึงลงเอยด้วยดี