สองเผ่า สองไฟ ในที่สุดข้าก็เข้าใจแล้วว่าทำไมภาพสลักโอเบลิสก์ถึงทำให้ข้าลำบากใจนัก
ภาษาของพวกเขาเปลี่ยนไป มันแตกออกเป็นภาษาถิ่นต่างๆ หนึ่งสำเนียงเด็ก หนึ่งสำเนียงคนแก่ สองกลุ่มภายในสายพันธุ์โบราณ และสองอุดมคติ:
คนโบราณรุ่นเยาว์เลือกที่จะยื่นมือช่วยเหลือพวกเรา พวกเขาเลือกที่จะร่วมต่อสู้กับชราวด์ เพื่อร่วมเป็นเชื้อเพลิงให้กับเปลวไฟแห่งมนุษยชาติ ให้สามารถต้านทานสิ่งที่พวกเขาเผลอปลุกให้ตื่นขึ้นมาได้
ถึงกระนั้น ผู้เฒ่าสมัยโบราณยังยึดติดกับการยกระดับ การแยกส่วน และความเป็นกลางอยู่ เหมือนกับขังตัวเองอยู่ในอาณาจักรของตนและมุ่งมั่นเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของเปลวไฟ
ข้าเดินทางมาไกลขนาดนี้แล้ว... รอดชีวิตจากชราวด์ ความร้อนระอุ ความหนาวเหน็บ ตอนนี้ยังจะมีสิ่งใดให้ทำอีกเพราะทุกอย่างล้วนพิสูจน์สมมติฐานของข้า หากข้าอ่านสัญลักษณ์ของพวกเขาได้ หากข้าเดินตามเส้นทางของพวกเขา... ข้าก็จะสามารถพูดภาษาของพวกเขาได้... สามารถตั้งคำถาม... และรู้คำตอบได้
— ลอเรนน์ คริม, ปลายปี, 508 D.A. | 
