ครั้งหนึ่ง เมื่ออาณาจักรเอมเบอร์เวลยังคงยืนหยัดเป็นหนึ่งเดียว พวกเราอยู่เหนือภยันตรายทั้งปวง กำแพงโบราณเหล่านั้นไม่อาจถูกเจาะทะลุได้ในรัชสมัยของราชินีไพค์มีด แต่บัดนี้ มันกำลังพังทลาย

ทุกครั้งที่ข้าเฝ้ายาม ข้าเห็นควันไฟคืบคลานเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ… ลมเหนือที่หนาวและแห้งพัดพากลิ่นหวานฉุนที่หนักอึ้งลอยมา กลิ่นแห่งความเน่าเปื่อยและความเสื่อมสลาย… อีกไม่นานพวกมันก็จะฉีกทะลุกำแพงป้องกันเข้ามาได้ แม้แต่รอยแยกของเหมืองทางทิศตะวันออกก็ยังไม่อาจให้หินได้มากพอที่จะบูรณะเกราะพิทักษ์แห่งจักรวรรดิให้ทันก่อนการปิดล้อมโจมตีที่กำลังก่อตัวขึ้น

ความสามารถในการรับของไว้ซ่อมแซมมากชึ้นของไพก์มีดส์รีชได้หยุดชะงักลงแล้ว เราต้องเก็ยพัสดุล่วงเวลาไว้ก่อนจนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติม... ข้าได้วางพวกมันไว้บนแพลตฟอร์มของเครื่องยกแล้ว