บันทึกประจำวันของกัปตัน, วันที่ยี่สิบของช่วงกลางปี, 512 D.A. พวกเรากำลังหิวโหย เราจำเป็นต้องทำลายสะพานทิ้ง และนั่นหมายถึงการตัดขาดจากเสบียง แต่มันก็ได้ผล เพราะเราไม่พบเห็นพวก "นักกอบโกย" อีกเลย โถงเถ้าถ่านรวมถึงผู้ที่อยู่ข้างในปลอดภัยแล้ว และควรจะเป็นเช่นนั้นต่อไป
ถ้าเราไม่อยากจะอดตายในช่วงปลายปีเราอาจจะต้องยอมเสี่ยงดวงในชราวด์อันน่าสะพรึงนั่น ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็มีแต่ความตาย...
บางทีคนของข้าอาจจะพูดถูก พวกเขาซุบซิบกันถึงวันสิ้นยุค พูดถึงจุดจบของยุครุ่งอรุณและจักรวรรดิของมนุษย์... แต่เราต้องยืนหยัด ไม่มีทางอื่นใดนอกจากมุ่งหน้าต่อไปเท่านั้น — กัปตันอาร์กไรท์ |