หนึ่งเพื่อรุ่งโรจน์ หนึ่งเพื่อน้ำแข็ง หนึ่งเพื่อปกครอง แลหนึ่งคืนชีวา หนึ่งอยู่สุด ทางซ้ายสู่นิกูลองค์โต สุดโอ่อ่า ณ จะงอยอินทรี ฉีกกระชากเมฆเหนือหัวดั่งมังสี หิมะมี เลือดยามเลือด ห้ำหั่นกัน
ไปขวาพบ บุตรแห่งพิณ คนสุดท้อง ผู้กู่ร้อง เสียงสวรรค์ บันดาลฝัน ข้ามทะเล ความหมดหวัง นี้ไปพลัน ณ ที่นั้น ใจแห่งสมุทร รอเจ้าเอย
ในโถงหลัก ตระหง่าน ตระการตา ที่โค้งมา ตามคาน ค้ำห้องเผย หนึ่งเหนือหัว อีกหนึ่งใต้ บาทอย่างเคย ทั้งสองเลย ซ่อนอยู่ เฝ้ารอคอย
ขอให้ราชินีเมย์ ไพก์มี้ด ได้บรรทมสำราญชั่วนิรันดร์ - 482 D.A. |