การต้อนรับอันเย็นชา, ช่วงปลายปี, 506 D.A. หลังจากการเดินทางอันยาวไกลและยากลำบาก ในที่สุดพวกเราก็มาถึงรูคมอร์
ข้าเคยหวังว่าจะได้พบโรงพยาบาลสนาม แต่สิ่งที่พบกลับมีเพียงใบหน้าอันเหนื่อยล้าที่บิดเบี้ยวด้วยความระแวง... ข้าไม่โทษพวกเขาหรอก อาณาจักรเมลดอร์มีเหตุผลมากมายที่จะไม่ไว้ใจผู้ลี้ภัยจากริมการ์ด แต่สงครามส่งผลกระทบต่อเราทุกคน ไม่ว่าเราจะอยู่ "ฝ่าย" ไหนก็ตาม
พวกเขาคงลังเลใจได้ไม่นานนักหรอก เพราะทุกคนต่างก็มีเลือดสีเดียวกัน ไม่ว่าจะนอนจมกองเลือดอยู่ที่ก้นสนามเพลาะที่มีแต่โคลนตมหรือบนเตียงผ้าใบที่จัดหาตามมีตามเกิด ข้าจะลงมือจัดการด้วยตัวเองเหมือนตอนที่อยู่แนวหน้า ด้วยการไปตั้งค่ายในวูดการ์ด เมื่อข้าเริ่มทำการรักษาได้เมื่อไหร่ พวกเขาคงจะเปิดใจให้ข้า... และเลิกมองข้าว่าเป็นคนแปลกหน้าจากแดนเหนือ หรือยิ่งไปกว่านั้นคือศัตรู
มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ข้ารู้สึกเหมือนอยู่บ้าน นั่นคืออากาศที่หนาวเย็นและท้องฟ้าสีเทา... ช่วงปลายปีของที่นี่ไม่ได้ต่างจากบนยอดเขามากนัก แม้ว่าข้าจะคิดถึงหิมะเหลือเกินก็ตาม
- เฮเลน | 
