บันทึกภาคสนาม วันที่ 19 แห่งเยียร์เวค, 507 D.A.

ไม่ว่าเจ้าจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ครั้งหนึ่งน้ำเคยเป็นสิ่งที่อุดมสมบูรณ์ในคินเดิลเวสต์ ชาวเมืองส่วนใหญ่จากไปแล้ว พวกเขาหันหลังให้ผืนแผ่นดินนี้เมื่อมันกลายเป็นดินแดนที่โหดร้ายและไม่ปรานี เหลืออยู่เพียงไม่กี่คน ข้าออกตามหาพวกเขา หวังจะได้บันทึกเรื่องราวของสิ่งที่เกิดขึ้น แต่สิ่งที่ข้าได้รับกลับเป็นเพียงคำอุปมาเรื่องเล่าเท่านั้น
หญิงคนหนึ่งบอกว่าเทพพระอาทิตย์ทรงเกิดความอิจฉาและทรงดึงน้ำทั้งหมดขึ้นสู่ท้องฟ้า ชายชราคนหนึ่งยืนกรานว่าพื้นก้นทะเลสาบแตกระแหงขึ้นในชั่วข้ามคืนแล้วน้ำก็ไหลหายไปจนเหือดแห้ง อีกคนหนึ่งกล่าวถึงโชคชะตา การชำระบัญชีที่สัญญาไว้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว ในที่สุดก็มาถึง ไม่มีเรื่องเล่าใดที่สอดคล้องกันเลย ยกเว้นเพียงสิ่งเดียว พวกเขาทุกคนเชื่อว่ามันคือการกระทำตามพระประสงค์ของสวรรค์ เป็นบทลงทัณฑ์ บททดสอบที่พวกเขาถูกกำหนดให้ต้องอดทนผ่านพ้นไป

สิ่งที่ทำให้ข้าประหลาดใจก็คือการที่พวกเขาปฏิเสธจะมองเห็นสิ่งที่ตั้งอยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน ชราวด์ได้แผ่ขยายมานานหลายปีแล้ว และนำพาความผิดปกตินานัปการมาพร้อมกัน พวกเขาเรียกมันว่าโชคชะตา ส่วนข้าเรียกมันว่าการเกี่ยวพันกัน

ลอเรน คริม