มันคลานอยู่ใต้เนื้อหนังข้า ฟันของมันฉีกเนื้อข้าขาดวิ่น
คำแรกเป็นเพียงคำโหมโรงที่ขมขื่นสำหรับคำอื่นๆ ที่ตามมา กลัวว่าจะเหลือเวลาไม่มากแล้ว
กล้ามเนื้อของข้าตึง ผิวของข้ายืดออก ข้ามองเห็นพวกมันได้เพราะแสงเทียน พวกมันกระตือรือร้นที่จะออกไป... ข้าถูกหินในสุสานใต้ดินสาป เพราะโพรงที่ชายโครงของข้าเป็นที่ที่มีปากที่หิวโหยนับพันอ้ารออยู่ |