แม่เคยเล่าว่า กัปตันเฒ่าคนนั้นน่ะ มักจะมีเรื่องเล่าให้ฟังเสมอ... ถ้ามีอะไรมาแลกเปลี่ยน
เมื่อคืนที่ผ่านมา ข้าเดินลากเท้าไปตามชายฝั่ง เหนื่อยจนแทบขาดใจจากงานที่เพิ่งเสร็จ ในระหว่างที่เดินเลียบชายทะเล ข้าได้กลิ่นบางอย่างพัดมากับลม พอเงยหน้าขึ้นมา ข้าก็พบว่าตัวเองมายืนอยู่ข้างประตูร้านโอลซอลท์เสียแล้ว

ข้านึกถึงคำพูดของแม่ขึ้นมาได้ และถูกล่อลวงด้วยคำสัญญาของร้านเหล้านั้น เหล้าเอลเย็น ๆ กับบรรยากาศดี ๆ ข้าเลยผลักประตูเข้าไปข้างใน กะลาสีเฒ่ากำลังขัดแก้วตอนที่ข้าเดินเข้าไป ข้าบอกไปว่าตนเองไม่มีเหรียญติดตัว แต่ก็โยนไข่มุกจากออร์วิลล์ให้แทนนะ เขาจัดแจงรินเบียร์และเริ่มเล่าเรื่องให้ฟังทันที

เขาเล่าย้อนด้วยน้ำเสียงแผ่วต่ำ เกี่ยวกับช่วงเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่ต้องติดอยู่ในปากของมังกรทะเลที่เกยตื้นในดินแดนไกลโพ้น เสียงของเขาแหบห้าวราวกับเกลียวคลื่นนอกหน้าต่าง เขาเล่าว่าตนเองไปซ่อนตัวอยู่ระหว่างฟันที่ขาวเหมือนไข่มุกและนอนใต้ลิ้นของมังกร แถมยังก่อกองไฟบนกะโหลกเพื่อส่งสัญญาณให้คนมาช่วย

แล้วจู่ๆ เขาก็หยุดเล่า พอข้าถามต่อว่าเรื่องนี้จบยังไง เขาก็ยื่นมือขอสิ่งของแลกเปลี่ยนโดยไม่พูดจาสักคำ ข้าจะกลับไปใหม่เร็วๆ นี้เพื่อฟังให้จบ!

สมัยก่อนข้าเคยเป็นเด็กหนุ่มไม่เอาอ่าว ข้ามักจะโดดเรียนไปเที่ยวเตร่แถวชายหาด ไล่เตะปราสาททรายที่คนแปลกหน้าก่อไว้ และเขวี้ยงหินใส่ผิวน้ำไปวันๆ

มีอยู่ครั้งหนึ่ง ข้าสังเกตเห็นเรือลำเล็กอยู่ไกลๆ มีเงากำลังทรงตัวอยู่บนนั้น พอข้าเพ่งดูอย่างตั้งใจ รูปทรงที่ว่านั่นก็ร่วงลงไปรวมเป็นร่างเดียว ทำให้ผืนน้ำกระเซ็นไปรอบๆ นั่นใช่คนตกทะเลสาบหรือเปล่านะ ข้ารอให้เขาคนนั้นโผล่ขึ้นมา แต่ก็ไม่มีใครโผล่ขึ้นมาเลย

ไม่กี่อึดใจต่อมา สิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนทำจากสาหร่ายทะเลและน้ำเค็มก็ลอยขึ้นมาจากใต้คลื่นที่กระเพื่อมอยู่ริมฝั่ง มันอยู่ใกล้กว่าเรือลำนั้นมาก และเมื่อมันเข้ามาใกล้ ข้าก็เริ่มเห็นใบหน้าสีเทาซ่อนอยู่ใต้กองสาหร่าย มันคือกัปตันนั่นเอง

ข้าถามเขาว่าทำไมถึงว่ายน้ำมาจากเรือที่กำลังจมมาถึงชายหาดได้เร็วขนาดนี้ เขายิ้มแล้วตอบว่า "จูบของนางเงือกทำให้ข้ามีครีบยังไงล่ะ พ่อหนุ่ม!" แล้วเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี

ต่อมาข้าสังเกตเห็นว่ารอยเท้าของเขาบนผืนทรายดูแปลกประหลาด ไม่เหมือนรอยเท้าคนทั่วไป หรือว่าคำพูดของเขาจะเป็นเรื่องจริง

สมัยที่ข้ายังเป็นนักเรียน ข้าถูกสอนมาว่ากัปตันเมลวิลล์เป็นพวกชอบเล่าเรื่อง พวกเรื่องโม้ๆ ที่ได้กลิ่นเหมือนเรื่องให้ขิงมากกว่าความจริงน่ะ พอถึงวัยทำงาน ข้าก็เข้าใจว่าทำไมโรงเหล้าของเขาถึงได้ชื่อ "โอลซอลท์แอนด์เปปเปอร์” ไม่ใช่แค่เพราะหนวดเคราที่ถูกเกลือทะเลกัดจนซีดเท่านั้น แต่เป็นเพราะเราควรฟังทุกเรื่องที่เขาพูดโดยหารสิบไว้ก่อน ไม่สิ ต้องหารร้อยเลยด้วยซ้ำ

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีคนเชื่ออยู่ดี

คนพวกนี้จะพากันนั่งล้อมวงรอบตัวเขา ราวกับว่าเขาเป็นศาสดาที่เกิดจากทะเล แล้วคล้อยตามทุกคำพูดที่บิดเบี้ยว ทำไมน่ะเหรอ ก็เขาขี้โกหกยังไงล่ะ ก็แค่ตาแก่คร่ำครึ เขาไม่ได้ออกทะเลมาหลายปีแล้ว ทำไมถึงเชื่อคำพูดของเขาอยู่ได้ ที่แย่กว่านั้นคือ ทำไมยังอุดหนุนปลาที่เขาขายอยู่ล่ะ ในเมื่อเราขายปลาที่สดกว่า ถูกกว่า แถมไม่ต้องพูดโม้ไปเรื่อยแบบเขา!

เมื่อสัปดาห์ก่อน เขาโผล่มาที่จัตุรัสในสภาพผมเผ้ารุงรัง แล้วร้องตะโกนว่า "เดรก! ข้าเห็นพวกมัน พวกมันกลับมาแล้ว!" เหลวไหลทั้งเพ คนอะไรเพ้อเจ้อได้ตลอดเวลา

ก็แค่เรื่องแต่งอีกเรื่องที่เอาไว้แลกเงินกับหาแสงเท่านั้นแหละ แต่ก็ยังมีคนหลงเชื่ออยู่ดี
พวกโง่เอ๊ย มีแต่พวกโง่ทั้งนั้น

ครั้งหนึ่ง ตอนที่ข้ายังเป็นช่างตัดเย็บ ข้าเคยมีลูกค้าเป็นคนดัง ก็กัปตันเฒ่าคนนั้นไง!

ข้าไม่มีวันลืมเช้าวันนั้นที่เขาโซซัดโซเซเข้ามาในร้าน เคราของเขายังไม่ขาวโพลนเท่าทุกวันนี้ เขาใส่เสื้อเชิ้ตเปื้อนๆ เพียงตัวเดียวเท่านั้น
"อรุณสวัสดิ์ แม่สาวน้อย!" เขาพูดด้วยเสียงแหบแห้ง "ข้าอยากได้เสื้อโค้ตตัวใหม่! สีน้ำเงินเข้มเหมือนท้องทะเล มีทองประดับนิดหน่อยหน่อย ข้าคิดว่า ฮึก!"

ในระหว่างที่วัดตัว ข้าก็สังเกตไปด้วย มีกลิ่นไวน์โชยออกมาจากตัวเขา และที่น่าประหลาดคือ เขาไม่ได้ทำเสื้อโค้ตหายอย่างเดียว แต่ยังทำรองเท้าหายไปข้างหนึ่งด้วย... พอข้าถาม เขาก็ตอบว่า
"ไม่หรอก สาเหตุไม่ใช่เพราะไวน์อย่างเดียว คืออย่างนี้ เมื่อคืนข้าออกเรือดึก แล้วปีศาจเฒ่าที่เกิดจากฟองคลื่นมันโผล่ขึ้นมาจากข้างล่าง! มันบอกว่าจะขอแลกกระดุมเสื้อโค้ตของข้าหนึ่งเม็ดกับไวน์ชั้นดีที่สุดหนึ่งขวด! กระดุมเม็ดเดียวแลกกับไวน์เนี่ยนะ ใครจะไม่เอาบ้างล่ะ! แต่พอข้าเอื้อมมือไปรับไวน์ ไอ้ปีศาจเจ้าเล่ห์ก็คว้ากระดุมข้อมือ ลากข้าลงไป แล้วกลายเป็นฟองทะเล! ฮึก! ข้าตกน้ำ ช่วยด้วย ช่วยด้วย! คนพวกนั้นต้องมาช่วยดึงข้ากับเรือขึ้นมา ส่วนเสื้อโค้ตน่ะเหรอ ถูกคลื่นพัดหายไปแล้ว! ฮึก!"

ข้าตัดเสื้อแจ็กเกตตัวใหม่ให้เขาเสร็จในสามวัน แต่ทุกวันนี้ข้ายังสงสัยไม่หายเลยว่า ทำไมเสื้อผ้าเก่าของเขาถึงไม่ลอยกลับขึ้นฝั่ง หรือมันจะกลายเป็นฟองทะเลไปแล้วเหมือนกัน