เมื่อเราถูกพามาที่นี่เพื่อขุด งานของเราก็ชัดเจนมาก แม้เราจะได้แม่แบบในการสร้างของเรามาทีละขั้น และไม่มีคำอธิบายประกอบอะไร ข้าไม่เคยรับหน้าที่ผู้สำรวจในงานก่อสร้าง โดยไม่รู้ว่าใครเป็นสถาปนิก จนกระทั่งตอนนี้ ข้ารู้สึกว่าไม่ต้องถามไถ่ถึงตัวตนของพวกเขาก็ได้ เพราะรู้ดีว่าสถาปนิกหลายคนชอบเก็บตัวเงียบ และบางคนก็ไม่อยากให้ชื่อตัวเองไปเกี่ยวข้องกับสิ่งที่น่ารังเกียจ อย่างเช่น คุกลับสำหรับเชลยสงคราม

แม้แต่คุก ก็ยังมีห้องพยาบาล อะไรก็ตามที่เรากำลังสร้างอยู่ ไม่ได้สร้าง แต่กลับมีการส่งพยาบาลมาหลายคน พร้อมสั่งให้จดบันทึกเหตุการณ์ “ผิดปกติ” กับ “อาการ” ทั้งหลาย ตอนนี้ข้าก็รู้แล้ว คนงานจำนวนมากเริ่มตกเป็นเหยื่อของอุบัติเหตุแปลกประหลาด
แทนที่จะก้าวเข้าสู่ศตวรรษใหม่ด้วยการเฉลิมฉลอง พวกเรากลับต้องทำงานกันอย่างยาวนานเพื่อปรับเปลี่ยนห้องเก็บของข้างล่างให้กลายเป็นสถานพยาบาลชั่วคราวที่จำเป็นอย่างยิ่ง

ข้าเก็บความลับหลายเรื่องไว้ได้ ข้ารู้สถานะตัวเองดี แต่ตอนที่ต้องมุดถ้ำที่ถูกชราวด์ปกคลุมและได้รับคำสั่งให้เดินหน้าต่อไป จะให้คนงานเงียบไม่ถามคำถามอะไรก็คงเป็นไปไม่ได้ เรากำลังสร้างอะไรอยู่ เรากำลังมีเป้าหมายอะไร ข้าไม่สามารถตอบได้ แต่ไม่ว่าอะไรก็ตาม มันยิ่งคุมและขังจิตใจของคนงานของข้าไว้ได้ย่ำแย่ยิ่งกว่าคุกไหนๆ เสียอีก

อาชีพ: คนงานก่อสร้าง

ที่อยู่อาศัย: เขตก่อสร้าง “เมลสตรอม” (ปัจจุบัน)
คำขอโอนกำลังอยู่ระหว่างรอดำเนินการ

ประวัติทางการแพทย์: หมอนรองกระดูกสันหลังแตก ปวดหลัง

อุบัติการณ์: รายงานว่าเกิดอาการเจ็บแปลบอย่างกะทันหันขณะกำลังลงบันไดไปยังพื้นที่ขุดค้นชั้นล่าง พลัดตกบันไดสองชั้น ซี่โครงหักและได้รับบาดเจ็บส่วนอื่นๆ อีกหลายจุด คนงานคนอื่นให้การว่าพวกเขาเห็นทองส์หลับตาปี๋เพียงชั่วครู่ก่อนเกิดอุบัติเหตุ ราวกับว่าพยายามจะหลบเลี่ยงแสงที่สว่างโชติช่วงจนแสบตา

บันทึกจากแพทย์: ผู้ป่วยไม่อยากลืมตาจนเวลาผ่านไป 48 ชั่วโมงหลังจากพลัดตก
เมื่อเขารู้ตัวว่ายังไม่สูญเสียการมองเห็นไป เขาก็รู้สึกโล่งอก โปรดอนุญาตให้เขาหยุดพักงานเพื่อให้นอนพักผ่อนได้อย่างเต็มที่ในทันที

วันที่: วันแรกของเยียร์เวค, 500 D.A. (เป็นการเริ่มต้นปีที่ยอดเยี่ยมไปเลย!)

อาชีพ: คนงานก่อสร้าง, จากที่สันนิษฐาน

ที่อยู่อาศัย: เขตก่อสร้าง “เมลสตรอม”

ประวัติทางการแพทย์: ไม่ทราบ ผู้ป่วยไม่ยอมพูด

อุบัติการณ์: ภาวะแข็งทื่อต่อเนื่อง เห็นภาพหลอนชัดเจน หรือโรคจิตเภท

บันทึกจากแพทย์: ไม่ตอบสนองต่อคำถาม เขาใช้เวลาสองชั่วโมงวาดลวดลายเกลียววนบนผนังฝั่งที่หันออกจากข้า ดวงตาเบิกกว้างผิดปกติ ไม่กะพริบ แถมยังมีสีฟ้าสว่างผิดธรรมชาติ ข้าเคยเห็นสีนี้จากไหนมารึเปล่านะ ข้าเหนื่อยงานมาก ข้าจะบอกใครไม่ได้ เดี๋ยวจะถามอาการทีหลัง พวกเขาอาจรู้ก็ได้

วันที่: วันที่ 7 แห่งเยียร์เวค, 500 D.A.

*คำอธิบายประกอบ!ผู้ป่วยหายตัวไปหลังจากที่ข้าออกไปตามพยาบาลอีกคน แต่ข้าคิดว่าได้ล็อกประตูห้องพยาบาลชั่วคราวไว้แล้ว ในสภาพตอนนี้ ผู้ป่วยวอล์กเกอร์ไม่สามารถดูแลตัวเองได้!!

อาชีพ: คนงานก่อสร้าง

ที่อยู่อาศัย: เขตก่อสร้าง “เมลสตรอม”

ประวัติทางการแพทย์: น้ำเหลืองไม่สมดุล โดยมีน้ำดีเหลืองในปริมาณที่ผิดปกติ
ผลลัพธ์: โกรธง่าย

อุบัติการณ์: บอกว่าตัวเอง “ต้องมนตร์สะกด” ของแสงเรืองรองลวงตาตอนที่ขนอิฐ “แสงสว่าง” ดูดกลืนเขาแล้วทำให้เขาควบคุมการทำงานของร่างกายตัวเองไม่ได้ ปล่อยอิฐลงไปจากราวกั้น ทำให้คนงานสองคนได้รับบาดเจ็บสาหัส ตอนแรกฟลินต์หมดสติไปเพราะอาการชักเกร็งคุมไม่อยู่

บันทึกจากแพทย์: ปริมาณอาหารของเขาถูกลดลงเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา และไม่พบว่ากล้ามเนื้อมีอาการเกร็งใดๆ ขณะผู้ป่วยอยู่ภายใต้การดูแลของเรา สิ่งที่สังเกตได้คืออาการตาขวากระตุกเป็นจังหวะ ตามีสีฟ้าสว่างไม่ปกติ เขากำลังแสร้งทำอยู่หรือเปล่า ข้าคิดว่าจะส่งเรื่องนี้ให้เจ้าหน้าที่พิจารณา*

วันที่: วันที่ 3 แห่งเยียร์เวค, 500 D.A.

*คำอธิบายประกอบ! ผู้ป่วยแจ้งว่าเข้าเห็น “แสงสว่าง” อีกครั้งขณะตรวจสุขภาพ และมีอาการชักกระตุกหลายครั้งหลังจากนั้น ระยะเวลาของอาการชัก: 1 นาที, 1 นาทีอีกครั้ง, 2 น., 3 น., 5 น., 8 น. และครั้งสุดท้าย ประมาณ 13 นาที ผู้ป่วยมีน้ำดีเหลืองไหลออกจากทางรูทวารต่างๆ