เจ้าบอกว่าพวกเขาจะมาถึงก่อนเที่ยงวันจันทร์! ข้านั่งรออยู่ตั้งนานเพื่อรับพัสดุของออสวาลด์ แอนเดอร์ส… ถึงกับเตรียมเกวียนไว้เรียบร้อย เพราะเจ้าบอกว่ามันจะหนัก สุดท้ายก็เสียแรงเปล่า!

บอกพี่น้องตระกูลคอนเวย์ให้ส่งนกอีกามาแจ้งหากพวกเขาต้องการเลื่อนกำหนดใหม่ แต่ถ้าพวกเขาพยายามลัดทางผ่านอัมเบอร์ฮอลโลว์… ก็คงไม่มีทางได้พบพวกเขาอีกแล้ว ข้าขอพูดไว้ก่อนว่าข้าเตือนพวกเขาแล้วให้หลีกเลี่ยงเส้นทางนั้น มันอาจเป็นเส้นทางสุดท้ายของพวกเขา

เส้นทางผ่านอัมเบอร์ฮอลโลว์เป็นการตัดสินใจที่ผิด แต่พวกเราไม่มีทางเลือก! แฮงก์ เจ้าตัวขี้เกียจนั่นมัวแต่นอนอืดเสียเวลา ทำให้พวกเราต้องหาทางลัดหากอยากไปถึง “เบลสซิ่งร็อก” ให้ทันเวลา! ถ้าสายอีกครั้ง ข้าคงเสียเงินเหรียญไปไม่น้อย เรื่องแบบนั้นยอมให้เกิดขึ้นไม่ได้ เข้าใจไหม

พวกเราเลยลงไปตั้งค่ายที่เกาะแจสเปอร์เมื่อยามพลบค่ำ เวรยามแรกควรจะเป็นหน้าที่ของแฮงก์ แต่แน่นอนว่าเจ้าคนโง่นั่นหลับยาวไม่รู้เรื่อง โง่สิ้นดี! สะเพร่าเหลือเกิน!
พวกชราวด์แอบย่องเข้ามาหาเรา… แล้วพวกเราก็ทำพัสดุหล่นหายระหว่างหนีเอาชีวิตรอด แต่ไม่เป็นไร พวกเราก็แค่เขียนจดหมายขึ้นมาเองก็พอ! ส่วนของขวัญน่ะ… ออสวาลด์ แอนเดอร์สไม่มีทางรู้หรอกว่ามันหายไป

ข้าจะลงลายเซ็นอะไรสวยๆ สักหน่อย แล้วปล่อยให้ความคิดสร้างสรรค์ไหลออกมา… ให้แฮงก์ช่วยได้ หมอนั่นคงไม่รู้เรื่องอะไรเลย ง่ายจะตาย ใช่ไหมล่ะ

ข้าน่ะหลับๆ ตื่นๆ ก็จริง แต่ประสาทสัมผัสของข้ายังเฉียบคม! ข้าเฝ้ายามได้แม้หลับตา ไม่มีปัญหา!

ข้ากำลังทำธุระในฝันของข้าอยู่ดีๆ จู่ๆ ลมร้ายและพวกวายร้ายก็คืบคลานเข้ามา! ข้าเลยเขย่าปลุกแมทธิวให้ตื่น แล้วพวกเราก็พุ่งตัวหนีออกไปทันที!

ระหว่างที่รีบร้อนลนลาน พวกเราดันทำของขวัญกับจดหมายของแม่สาวนั่นตกหาย! ทีนี้ข้าก็คิดว่า แล้วเราจะหาเงินยังไง ถ้าไม่มีของไปส่ง ข้าเหนื่อย หัวก็ปวด

แมทธิวบอกว่า “ถึงเวลาต้องด้นสดแล้ว” หมอนั่นฉลาดนะ หัวดีมากๆ “เราก็เขียนจดหมายขึ้นมาเองสิ กระดาษสวยๆ ใหม่เอี่ยม! เขาไม่มีทางรู้หรอก เข้าใจไหม”

พวกเราก็เลยนั่งร่าง เขียน แล้วก็น้ำลายยืดใส่จดหมายนั่นไปเรื่อยๆ แต่ก็มีปัญหาอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือต้องเซ็นชื่อตรงบรรทัดเส้นประ แต่ข้าดันจำชื่อของแม่สาวนั่นไม่ได้ ราเชลรึ รีแกนกระมัง
ทีนี้หัวก็ปวดขึ้นมาอีกแล้ว แล้วก็ง่วงด้วย จดหมายงี่เง่า เกาะงี่เง่า...