โถงนั้นเรียกหาข้ามานานแล้ว ข้าเพิกเฉยต่อเสียงเรียกของมันมาตลอด แต่ตอนนี้ ไฟแรงใจของข้าลุกโชนจากเหล่าทหารที่อยู่เบื้องหลังข้า กล้าหาญ ไม่หวั่นพรั่นพรึง มีอาวุธคมครบมือ พวกเขาบอกว่าจะติดตามข้าไปทุกแห่งทุกห้วงมืด ทุกหุบเหวลึก

วิหารต้องสาปแห่งนี้จะไม่แปดเปื้อนผืนภูผาของเราอีกต่อไป อย่าได้กังวลเลยน้องข้า หากเราต้องตาย เราก็ตายไปด้วยกัน

ข้าตั้งใจจะกลับมาตอนเช้าตรู่ หากแสงอรุณรุ่งมาถึงแล้วแต่ข้ายัง โปรดส่งกำลังมาช่วยด้วย

แบร์ทอล์ฟ บุตรคนแรกแห่งตระกูลดิมวีลด์

พี่ข้าเป็นพวกหัวรั้นยิ่งกว่าใคร เขาชอบพูดว่า สิทธิ์แห่งบุตรคนแรก ก่อนที่จะพุ่งเข้าหาศึกโดยไม่คิดชีวิต โถงร้างแห่งนี้ มันเหมือนยั่วยุเขา และยิ่งเขามีไพร่พลคอยหนุนหลัง ข้าก็กลัวว่าเขาจะหลงเล่นตามบทของคำท้าทายนั้น

แต่สุดท้าย เขาก็ตัดสินใจพาตนเองและกองทัพมุดลงสู่ถ้ำเงามืด ปล่อยให้ข้ารอเขากลับมาด้วยลมหายใจที่ไม่เต็มปอด
ข้าได้รวบรวมคนของข้าไว้แล้ว พวกพ้องเสียงดังอารมณ์ร้อนที่ต้องการทำเงิน ความภักดีของพวกเขาถูกซื้อมาก็จริง แต่เราก็รู้ไม่ได้ว่าดันเจี้ยนเบื้องล่างทำให้สัญญานี้ขาดได้ไหม

ไม่มีเวลามัวชักช้าแล้ว แบร์ทอล์ฟอาจถูกปลายคมดาบชี้อยู่ หรือไม่ก็ถูกฝังอยู่ใต้น้ำแข็งและซากพังทลายก็ได้

ทุกนาทีมีค่า
แลนโด ดิมวีลด์

ทุกลมหายใจที่เราสูดลึกเข้าไป ได้ฝากรอยไอดั่งผงประกายระยับไว้บนอากาศเย็นเฉียบ
เสียงแตกพร่าไล่ตามเรามาทุกย่างก้าว ภาพฝันร้ายอันเต็มไปด้วยความทุกข์และการสูญเสียคอยทิ่มแทงสันหลังข้าสะท้าน แต่ละฝีเท้าที่ก้าวออกไป ไม่ต่างอะไรจากการกระโจนสู่หายนะ ทว่าเราก็ยังเดินหน้าต่อไป

แบร์ทอล์ฟอาจยังอยู่ที่ไหนสักแห่ง ประคองตัวรอการช่วยเหลือของเราอยู่ก็ได้ อาจจะอยู่หลังฝูงศัตรูและกำแพงผลึกนี้ หรือบางทีเขาอาจลับหายไปนานแล้วก็ได้

สิ่งเดียวที่เรามั่นใจได้คือ เราเดินถูกทางแล้ว รอยเท้าและเศษกระดูกของผู้ที่มาก่อน เป็นเครื่องหมายบอกทางให้เราตาม ข้าเพียงภาวนาให้รอยแยกบนผืนน้ำแข็งเบื้องหน้านี้ จะไม่พาเราไปผิดทาง

แลนโด ดิมวีลด์

ไม่มีกำลังเสริมมาถึงเลย
หากไม่มีใครมา เราก็หมดหนทางป้องกันตัว

ศัตรูมีมากเกิน แต่เราก็ถอยกลับไม่ได้
หน่วยสอดแนมรายงานว่าเส้นทางพังทลายไปแล้ว
ไม่เหลือหนทางให้ย้อนคืน
มีแต่ต้องมุ่งหน้าต่อ เดินตรงเข้าสู่กับดัก เดินเข้าสู่ปากอสูร

แลนโด ยกโทษให้ข้าด้วย
ข้าไม่ได้อยากให้ทุกอย่างลงเอยแบบนี้เลย

แบร์ทอล์ฟ