Mavi alakargalar artık havada özgürce süzülmüyorlar. Bir şeyler farklı.

Bir nebula üzerimize sonu olmayan bir tsunami gibi geliyor. Ona Pus diyorlar. Hastalık ve ızdırap taşır, toprağı bozar ve insanları hasta eder.

Bu kargaşayı çözmeliyim ama ilacını bulmak kolay olmayabilir. Krallıklar arasındaki ticaret yollarının birçoğu kapandı... Hem malzemeler hem de güven azalıyor gibi.

- Balthazar, Ş.Ç. 500

Pikemead Kolu ele geçirildi. Kral Gormander öldürüldü.
Deliler ordusu. Hepsinin beti benzi atmış, hiçbiri ayağını kanlı yerden düzgünce kaldıramıyor. Kuzeyin (deli) Muhafızı, Kenarkentli Lort Vorgoth'un emriyle vadilerimizden, zehirli sisten sürüklenerek geçiyorlar. Eliksir'in kuşkulu olduğunu başından beridir biliyorum.

Kadim Kulelere, göğe bakıyorum. Kaçacak veya saklanacak yer yok. Pes etmemeliyiz.

- Balthazar, Ş.Ç. 503

Pus her şeyi yutuyor. Bizi bile... Karanlıkta kaybolup alaca karanlık denizinde bir oluyoruz.
Böylesi bir hastalığı, daha doğrusu laneti, daha önce hiç görmedim. Pus gözlerimizi ve ciğerlerimizi yakıyor. Öldürmüyor ama süründürüyor. Yayılıyor ve bizi ele geçiriyor. Geriye sadece boş bir beden kalıyor.

Bu hastalık karşısında Kadimler bile birer fâni oldu. Ulaşılamaz ve anlaşılamaz bir şehir olan başkentleri, bulutların üzerine yükseldi... Bizi terk mi ettiler yoksa çaresizler mi?

Buna bir çare yok. Sadece Alev'in gücü Pus ile başa çıkabilir.

- Balthazar, Ş.Ç. 505

Pus'un bir çeşit spor olduğunu düşünüyorum. Havaya dağılmış minnacık parçacıklar... Şimdi yoğunlaşmış, ağır ve kuvvetli hâlde. Solunum yollarına, gözlere, kürke ve deriye yapışarak yayılıyor.

Mantarlar bu sporları temas üzerine salıyorlar. Ancak kökleri uzun süredir altımızda yatıyor olabilir. İlk Kuyuları inşa edip ilk Eliksir'i damıttığımızda dünyanın merkezinde hapis yatan bir hastalığı uyandırdık. Gizemli Gezgin sonumuzu getirecek hastalığın kapılarını açtı, bizi kıyamete sürüklenmeye itti.

- Balthazar, Ş.Ç. 501

Pus'ta ve savaşta dahi ışık her yerde. Bir tutam umut.
Bir grup Kadim benle konuştu... Gençlerdi, boyları küçüktü, daha naziklerdi. Empati ve keder duyuyorlardı... Belki de vicdan azabı çekiyorlardı.

Böylesi bir çağda ilk defa sessiz kaldılar. "Kor Mahzenleri" ve Kadim Alev'i bir insan vücuduna taşıyacak kaplar inşa etmeyi planlıyorlar. Vücut ve akıl, Alev ve et... Ateşten doğan ölümlü bir ruh, Pus'u defedecek.

Bu sayede bizi bekleyen yeni bir çağ kapıda diyebiliriz umarım.
- Balthazar, Ş.Ç. 506