Çok endişeleniyorum. Bir orduyu seferber etmek başka bir şey, kasabaları Közdiyar'ın öte yanına taşımak bambaşka... Yine de ben Orindell'in Kraliçesi'yim, krallığım benim önderliğime güveniyor. Uzak topraklara açılmamız gerek. Bereketli çayırlar aramamız, güvenli bir alan bulmamız gerek. Yarın tahliye emrini vereceğim. Karavanla Uzunkale yoluna düşeceğiz... Sesimin bana ihanet etmesinden, titremesinden korkuyorum. Annem için gücümü toplayacağım.

Otlarla, yosunlarla kaplı bir toprağa açılacağız. Yemyeşil manzaralar, zümrüt bir ufuk çizgisi... Tüm bunlara rağmen gözlerim yalnızca karanlığı görebiliyor. Kardeşim Vorgoth, o da mı böyle düşünecek? Gormander'a ve krallığı Meldore'a yaptıklarından sonra karşısına çıkacak gücü bulamıyorum. Kâbuslarım hâlâ kırmızıya boyanmış durumda. Sesini duyabiliyorum fakat nezaketini duyamıyorum. Değişmiş.

Dinlenmeliyim. Büyük bir gün beni bekliyor.
- Jezmina, Yılbitimi, Ş.Ç. 505

Korkma, bana zarar gelmedi. Karavandan önce Gevrekçalı yoluna düşeyim dedim! Farkındayım, beklenmedik bir hareket... Sana göre biraz tehlikeli de olabilir sevgili Cyrus fakat beni kimse tutamaz!

Endişeli halka ilham olmak için konuşma yaptım! Çoğu, ovalarının ve hayvanlarının çürümesine bizzat tanıdık oldu. Dikkatlerini bana çevirmenin zor olacağını düşündüm fakat ağzımdan bal damlıyormuş gibi beni dinlediler. Aralarından biri konuşup benimle hemfikir olduğunu belirtti. Göz alıcı, esmer bir çiftçi ve aynı zamanda aşçı. "Kraliçemizi takip etmeliyiz!" diye bağırdı, dinleyenler de onu alkışladı.

Yeniden ümit doluyum. Onları yüzüstü bırakamam Cyrus, Uzunkale yolculuğu uzun ev çetin olsa dahi.

- Jezmina