Kuzenim Rolf Kayıp!
İnci avcısı olarak Orköy adlı kasabaya gitti fakat geri dönmedi.

Rolf gözü pek biri olsa da her zaman bir yerlere gittiğinde haber yollardı!

Onu gören herhangi biri lütfen nerede olduğunu bana söylesin veya onu eve geri getirsin!

- Willy

Bur'larda herkes endişeli. Önce Durgunsu Koyu, sonra Altınkaya Yukacı. Yerleşkelerimizi birer birer kaybettik. Kuzeybatı'ya gidenler de ölü balık misali kıyıya vuruyor.
Eski odun değirmenindeki oğlanların Orköy'de dalgıçlık yapan eşi dostu var fakat epeydir onları gören eden yok. Ne haber ne de inci yolladılar. Çoktan göçtüler bence!

Onlara vadiye yerleşmeyin dedim. Dedim ama kimse dinlemedi. Hepsi hikâyeleri unuttu sanki.

Yıllar yıllar önce, taç üç parçaya ayrılmadan, hayır, krallık bile kurulmadan evvel, pusuya düşmüştük.
Vahşi canavarlar, yarı insan yarı hayvan, denizi kanımıza bulamağa geldiler ha, öyle yaptılar. Kendi tanrılarının elçileri olduklarına inandıkları Kadimlerle bağımızı kıskandılar. Onları yenmemiz bile insan mühendisliğiyle stratejisinin bir mucizesiydi.

Çoğumuz hayata devam ettik fakat Draklar asla unutmadı. Bence geri döndüler, yazıyorum buraya, ama kim yaşlı bir kemik torbasını dinlesin ki?

Her zaman öngörümle gurur duymuşumdur. İsyan çıkaracak tipleri tekneme adım bile atmadan kestirir, fırtınanın geldiğini martıların çığlığını dinleyip kilometreler ötesinden anlarım.

Ama bu sefer, sadece bir kerelik, yanılıyor olabilir miyim?
Batı rüzgârları yabancı bir tonda ıslık çaldığında keskinliğini şerre alamet mi sandım?
Ağdan yüz tane yüzgeci yırtık balık çektiğimde yaralarını bir tehdit olarak yanlış mı yorumladım?
Çocukluğumun eski hikâyelerindeki kötü adamların sayfalarda kalmayıp suya atladığını gördüğümde gözlerim bana ihanet mi ediyordu?

Akıl sağlığımı bir iplik misali bir yumağa mı sarıyordum? Diğerlerini uyarmalıyım yoksa tamamen aklımı yitireceğim.
Hikâyenin anlatıcısına güvenip güvenmeyeceklerini bilmiyorum. Kimisi bir balıkçının balıkçılıktan şaşmaması gerektiğini düşünüyor olabilir...