Son İş Emri Yazı kurşun kalemle yazılmış, sayfanın kenarlarında hafif yağ lekeleri var.
Su, her geçen gün daha da bulanıklaşıyor. Sadece kirli değil, kötü. Metal ve çürüme birleşmiş de ortaya bu çıkmış gibi kokuyor.
Yukarıdan gelen son emir, floresan sıvının havzaya "sızmasını azaltmak"tı. Plan yapar gibi değil de dua eder gibi... Bu bittiğinde buradaki işimiz tamamen bitecek. Asansör yok, iş yok, maaş yok. Sadece sessizlik ve çürük kokusu.
O zamana kadar ızgaraları kurup tahıl çuvallarını istifliyoruz. Sanki sadece bir deliği tıkamak için silonun yarısını boşaltıyoruz. Hepsi derme çatma çözümler. Geçici. İçten içe, bunun işe yarayacağına inanan kimse yok sanırım.
Yalosdümen'ta bir çiftçi tanıyorum. Bu beladan uzakta. Oradaki su hâlâ temiz... Şimdilik. Orada şansımı deneyeceğim. Belki doğayla iç içe olmak şu kötü öksürüğüme iyi gelir.
-J |