Bizi hapsedecek kimse kalmadı. Kural yok, kanun yok... Suç ve ceza, doğru ve yanlış günleri geride kaldı.

Bütün gardiyanlar kaçtı, ilk tehlike karşısında fareler gibi kaçıştılar... Bizi ise parmaklıklar ardında çürümeye terk ettiler. Beni bile... BENİ! "MASUMUM BEN" dedim! Korkak. Hepsi korkak. Toz içinde boğulsunlar!

Hatun Lupa olmasaydı kaos olurdu. Onun karşısında durabilecek kabadayı yok. Her uluduğunda ağzından asit püskürür, diğerleri tırsıp sinerler. Havada her zaman bir alkol kokusu olur.

Bir planı var. Kapılardan geçmek söz konusu değil ama duvarlar sığ. Kendi hücresinin arkasında bir mağara varmış, öyle diyor. Dışarıdan yardım gelmiş. Bir kız kardeş sanırım. Buradan kaçacağız!

DUVARI AŞTIK!
Lupa taşı paramparça etti ve molozların ardında GERÇEKTEN DE BİR MAĞARA vardı! Toz duman sakinleşince bir Vukah klanı bizi aç bakışlarla karşıladı ama yanımızda hatun varken bize kimse bir şey yapamazdı!
Hırladı, kükredi, tükürdü ve ezdi, öfkeden neredeyse derilerini canlı canlı yüzecekti!

Yol açık, gökyüzü aydınlık! Daha sonu gelmedi! Tüm dünyayı ele geçireceğiz! Kuzgun Mahzeni sadece başlangıç! Lupa'nın kız kardeşi Surat'ın Hanesi'nde kalırken biz Ombra Çukuru'nu karanlığa gömecek bir İN kuracağız!
Göçebe Yaylaları, hatta hayır, tüm Orindell bizim olacak!
Hatun Lupa ÇOK YAŞA!