Dağlar mezarın olacak Loraine.

Dikili Taşlar buna değmez. Ne sırlar sakladıklarını düşünürsen düşün seni karanlık bir yola sürükleyecekler. Soğuk ve karanlık bir yol Loraine. Tepeler hâlâ asker kaynıyor ve ellerini ateşlerinde ısıtmana izin vereceklerinden şüpheliyim ama sadece insanlardan korkmuyorum. Kanatlı canavardan içim tir tir titriyor. Meslektaşımızın araştırmasını okumadın mı? Efsaneleri bilmiyor musun? Acı soğuk seni donduramadan seni paramparça ederler!

Dikili Taşların seni kadim krallığa götüreceğinden emin olamazsın bile. Lütfen burada benimle kal. Eskiden yaptığımız gibi nehir kenarında papatya çayı içelim!

Bu intihar Loraine. Tek söyleyeceğim bu.
Ebedî dostun Nala

Dikili taş sembollerinin beni neden bu kadar zorladığını sonunda anladım.
Dilleri değişmiş. Biri yenilerin, diğeri eskilerin olacak şekilde iki lehçeye ayrılmış. Kadimler iki tarafa ayrılıp iki ayrı prensip geliştirmiş:

Genç Kadimler yardımımıza koşmayı seçmiş, Pus ile olan mücadelemize katılmışlar. Uyandırdıkları şeye insanoğlunun direnebilmesi için ateşlerini paylaşmışlar.
Fakat yaşlı Kadimler yine de sabırlı yükselişten, ayrışmadan ve tarafsızlıktan vazgeçmemiş... Alev'in saflığını korumak için krallıklarına kapanıp yükselmişler.

Bunca şey yaşadım... Pus'ta, sıcakta ve soğukta hayatta kaldım... Şimdi hipotezimi doğrulamaktan başka yapacak ne kaldı? Onların işaretlerini okuyabiliyor, yollarından yürüyebiliyorsam... Dillerini konuşabilirim... Soru sorabilirim... Cevaplarını da alabilirim.

- Loraine Crim, Yılbitimi, Ş.Ç. 508