Korkarım bir şeyler uyandı.

Her günün arifesinde daha çok kişi kayboluyor... Başta sadece koyun ötesine geçenlerdi. Artık aysız gecelerde kanallara yaklaşan kim varsa suda kayboluyor.

Sanki bir şeyler bizi sınıyor gibi... ürkecek miyiz, savaşacak mı, yoksa kaçacak mıyız diye dişlerini geçiriyor. Ama bir meydan okumayla gelen isimsiz bir hayalete karşı ne yapabiliriz? Bizi savunacak ne bekçi kaldı ne de kral... Bir kutsal savaşta savaşmaya gittiler ve bizi uğursuz akıbetler saklayan karanlık suların kıyısında bıraktılar.

Bazıları iç kısımlara taşındı. Deniz feneri bekçisi bile kaçmış; en azından ben öyle duydum. Tüm hayatını kıyıda geçirmiş yaşlı bir adam... Dün gece o güneşsiz fırtınada ne gördü merak ediyorum... ve gördüğü şey kendini gösterene kadar ne kadar vaktimiz olduğunu...