Yükselmeye çalıştık. Kaçmaya, kendimizi kurtarmaya... Ana Alev'i kurtarmaya çalıştık. Ancak sıkışıp kaldık. Bir şey bizi ele geçirdi ve bunun ne olduğunu hepimiz çok iyi biliyoruz.
Şu anki plan alevin içine girmek. Geriye kalan tüm seçenek bu. Diğerleri ise... en değerli eşyalarını topluyorlar. Bundan ne çıkacağını düşünüyorlar bilmiyorum. Belki onlar da bilmiyorlardır. Ama panikleri yayılıyor. Artık ben bile hissediyorum.
Elimde kalan tek değerli şey saf altından yapı taşları. Çok ağırlar. Onları geride bırakıp umut etmek zorundayım.
Bu hâlimle giriyorum. Ne de olsa taşınmaya değer tek şey bilgidir. Diğer her şey yalnızca gereksiz ağırlık.

(Ama ne olur ne olmaz diye onları yakın ama gözden uzak bir yere sakladım. Böylece geri döndüğümde beni bekleyen bir şey olacak)