Uzun ve zorlu bir yolculuğun ardından sonunda Kargabolu'ya vardık.

Burada bir sahra hastanesi olur diye ummuştum ama tek bulduğum şey şüpheyle çarpıtılmış yorgun yüzlerdi... Onları suçlayamam. Meldore Krallığı'nın Kenarkent mültecilerine güvenmemek için birçok nedeni var ama savaş, hangi "tarafta" olursak olalım hepimizi etkiliyor.

Tereddütleri uzun sürmeyecek. Çamurlu bir siperin dibinde ya da derme çatma bir sedyede olsun fark etmez, herkesin kanı aynı akar. Cephede yaptığım gibi dizginleri elime alacağım ve Korukent'te bir kamp kuracağım. Tedavilere başladığımda bana açılacaklar... Beni kuzeyli bir yabancı, hatta düşman olarak görmeyi bırakacaklar.

Beni evimde hissettiren bir şey var: Soğuk hava, gri gökyüzü... Burada yılbitimi Tepeler'deki bir günden çok da farklı değil, yine de karı özlüyorum.

- Helên

Bugün Çıra Çöplüğü'nden bir karavan dolusu mülteci geldi. Ben de kendi yolculuğumu uzun sanırdım...

Daha önce hiç Orindell Krallığı'ndan biriyle konuşmamıştım ve düşüncesi beni geriyordu ama sohbet edecek vakit yoktu zaten. Hemen işe koyulup yaralarını iyileştirmeye başladım. Ölüm kalım meselesi. Maalesef bazısını kaybettik. Aşağıdaki mezarda huzur içinde yatıyorlar. Kuzey rüzgârları onları öbür tarafa taşır umarım.

Aralarından birinin yaşayacağını umuyorum. Bacağından ağır yaralanmış fakat hâlâ şansı var. Yaralı olan, Salim, hep gülümsüyor. Sana canımı borçluyum diyor... Şans işte.

- Helên

Yeni gelenler hemen kurulmaya ve bir şeyler inşa etmeye başladı. Bir Alev Sığınağı, diyor Salim. Kadimlere ve Aleve olan bağlılıkları takdire şayan. Aşağı yukarı 25 yıl önce aynı halktan olduğumuzu düşününce hayret ediyorum.

Bazı geceler karavanın yakınlarında geziniyorum. Salim ısrar ediyor. Ateşin etrafında evlerinden, kumlardan ve ürpertici harabeden konuşuyorlar. Adanmışlıklarını anlayamıyorum ama acılarını hissediyorum. Dediğim gibi, kesince herkesin kanı aynı akıyor...

Salim benim âdeta bir nergis gibi, yıldoğumunun ilk işareti olduğumu söylüyor. Salağın teki... Tatlı bir salak.

- Helên

Lütfen gözyaşı dökme ve gel yanıma otur. Tıpkı önceden yaptığımız gibi vadiyi izleyelim. Gün batımı ve dökülen yapraklar aynı bizim kısa ve değerli vaktimiz gibi. Pus gelip bu anı bozana kadar son vaktimizi birlikte geçirelim.

Gel ve omuzuma yaslan, benim nergisim.

Sevgilerimle,
Salim