İnşaat malzemesi taşırken ayağımın altında bir gümbürtü hissettim.
Birden irkilince sırtımdakini düşürdüm ve yere yığıldım. Düşünce kafamı taş merdivenlere vurdum herhâlde... Gözlerim karardı. Kim bilir ne kadar süre sessizlikte kayboldum.

Uyandığımda avcum karıncalandı. Bir hareketlenme. Ardından bir ısırık. Kahrolası yaratık, dişlerini elime geçirdi! Elimi sallayıp onu bir kenara attım, çok korkmuştum. Onu ezip öldürmek istedim ama çoktan yerin içine kaçmıştı. Ben yaramla ilgileneceğim, siz inşaata bensiz devam edin!

Dişleri hâlâ etimi koparıyor.

İlk ısırık, geri kalanı için acı bir uvertür gibiydi. Korkarım ki vaktim daralıyor. Kaslarım kasılıyor, tenim kaşınıyor.

Mum ışığının altında onları görebiliyorum, dışarı çıkmaya çalışıyorlar. Zindanın taşları beni lanetledi. Göğüs kafesimin boşluğunda binlerce aç ağzı hissedebiliyorum.