Zamanın Ağırlığı Artık çok yaşlıyım... muz bitkileriyle ilgilenmek bile eziyet olmaya başladı. Evimizi yenileyip ona hayat verme hayallerim vardı fakat artık gücüm yok.
Çatımızı inşa etmek için gereken yapı taşları hâlâ tavan arasında öylece duruyor. Sanırım sonsuza dek orada dokunulmadan kalacaklar. Aynı bir zamanlar yaptığım onca plan gibi.
Yine de... eşim hâlihazırda yaptığım her şeyle gurur duyuyor. Bu düşünce beni rahatlatıyor. Belki de yeterlidir. Ben yeterliyimdir. |