Bunun son olduğunu şimdi anlıyorum.
Kız kardeşlerimin ölümünü gördüm. O korkunç canavarlardan biri tarafından parçalanıp yutulduklarını gördüm. Çığlıklarını hâlâ duyabiliyorum. Sanırım ölünce de peşimi bırakmayacaklar.

Beni riskler konusunda uyarmışlardı. Yine de şüphelerimi bir kenara iterek gittim.
Şimdi bile, etrafım kanla çevriliyken, onlarla birlikte durmanın yanlış olduğunu söyleyemem. Kız kardeşlerimi terk etmediğimi bilerek ölmeyi, terk ettiğimi bilerek yaşamaya tercih ederim.

Davamız haklıydı ve niyetlerimiz saftı. Emin olun, bu yolu tekrar seçerdim.
Sonunda, gerçek kraliçemizle yeniden bir araya geldik.
Kraliçe Pikemead'a şükürler olsun.

- Celia, Kan Gülü Muhafızı