Pazartesi öğlene kadar gelirler demiştin! Oswald Anders'ın kolisini almak için beklerken AĞAÇ OLDUM! Bir de yük ağır olacak dedin diye araba falan hazırlamıştım. Boşu boşuna uğraştım!

Conway kardeşlere söyle, başka bir zaman ayarlamak istiyorlarsa bir kuzgun göndersinler ancak... kestirme diye Ombra Çukuru yolundan geçtilerse onlardan bir daha haber alamayabiliriz. Beni ilgilendirmez. Onlara o yoldan gelmemelerini, yoksa son yolculukları olacağını söylemiştim.

Ombra Çukuru yolu dilediğimiz gibi gitmedi ancak başka bir şansımız da yoktu! O hantal Hank uyuya uyuya vaktimizi harcadığı için "Alevli Kaya"ya zamanında varacaksak kestirmeden gitmemiz gerekiyordu! Bir daha gecikirsek çok para kaybedecektim. Kabul edilemez, anladın mı?

Biz de gün batınca inip Jasper Adaları'nda kamp kurduk. İlk gece vardiyası Hank'teydi ama budala herif tabii ki uyuyakalmış. Umursamaz aptal!
Puslular gizlice üstümüze geldi... Biz de kaçarken paketi kaybettik. Önemli değil. Mektubun bir kopyasını yazarız! Bir de hediye olayı var. Oswald Anders hediyenin kaybolduğunu bilmeyecek zaten.

Biraz beyin fırtınası yapayım, bir şeyler bulurum. Hank de yardım edebilir. Hiçbir şeyden haberi olmayacak. Bu kadar basit işte, anladın mı?

Doğru, azıcık içim geçti ama benim duyular keskin! Ben gözüm kapalı da nöbet beklerim, sorun yok!

Ben rüyaya dalıp gitmiş, o pis adamlar pis kokularıyla sürüne sürüne yanaşmış! Ben de Mathew'u dürttü, biz hurra dışarı fırladı!

Biz koştu da acele etti, kızın hediyeyle notunu düşürdü! Şimdi ben düşündü: elimizde mal yok, biz paraları nasıl kazanacak? Ben yorgun. Kafa acıyor.

Mathew dedi ki, "Uydurma vakti." Akıllı adam. İyi kafa, çok iyi. "Kendi mektubumuzu yazacağız. Cillop gibi kâğıda! Tertemiz! Fark etmeyecek, anladın?"

Biz de başladı, yazdı, çizdi, azıcık salya akıttı ama sonra sorun çıktı: Noktalı çizgiye imza atmak lazım ama ben kızın adını unuttu. Rachel? Reagan?
Şimdi kafa yine acıyor. Uyku var. Salak mektup, salak Adalar...