Surat'ın Hanesi'nin çatılarında yanan bir ateş dans ediyor. Çok geç kaldık.

Kuzgun Mahzeni'nden kaçan, ateşe düşkün mahkûmlardı bunlar. Sevgili kasabamız şimdi delilerle dolu. Tüylerim diken diken oldu. Annem olsa ne yapardı?

Başını öne eğmez, gün doğmadan kaçardı. Tüm yükünü de arkada bırakırdı. Sessiz ve hızlı bir şekilde rüzgâr gibi eserek kaçardı buradan. Uzun Kale yolu tehlikeli bir yol. Acele etmeliyiz.
Yaşasın Kraliçe Pikemead. Var olsun Kadimler.
- Jezmina, Ş.Ç. 507

Uyanık olmalıydım. Ama değildim.
Eşi benzeri görülmemiş şiddetle kampımızı bastılar. Lal taşı ve boncuklarıyla bezenmiş alaca kürkleri şimdi pas rengi bir keçeye dönüşüyor. Onların yeni bölgesinegirmiştik.

Kardeşlerimin yarısı kayıp. Apsent; iğrenç pelin otu, meyan kökü, leş ve acı bir kaplama; dudaklarımı uyuşturdu. Onlar için baltamı kaldırdım ve savaştım. Zırhımı söküp aldılar, ellerim kana bulandı. Yaratılışın Temelleri'nden hiç geçmemeliydik.

Anne. Lütfen bana inanmaya devam et. Damarlarımızda aynı kan akıyor. Onlar için direneceğim. Bir daha aynı hatayı yapmayacağım.
- Jezmina, Ş.Ç. 507

Yaratılışın Temelleri'nin bu tarafından gün batımını bir kez daha göreceğimi hiç düşünmemiştim. Gençken akşamları daha bir aydınlık olurdu. Canlı bir lavanta veya üzüm rengindeki gökyüzü... Mandalina ve kadife çiçeği karışımı... Karanlıktan önce de cafcaflı bir kırmızılık... Şimdi ise her yer gri.
Kuzey kervanını görkem ve ışıklarıyla güvende tutmaları için Kadimlere dua ediyorum. Komutan Cyrus'a inanıyorum.
Uzunkale ufukta görünüyor. Halkım yorgun ama dinlenemeyiz. Kaybettiklerimiz adına sınırlarımızı zorlamalıyız. Hızlı hareket etmemiz gerektiğini acı şekilde öğrendim.

Garip hissediyorum... Korkuyorum. Dayanamayacağım diye, bir daha yalnız kalacağım diye korkuyorum. Neden bu histen kurtulamıyorum? Yoksa bu bir uyarı mı?

- Orindell Kraliçesi Jezmina, sakin bir yıldoğumu sabahında, Ş.Ç 508