Sayın Amir,
Bu notu size saygıyla yazarak burada çalışma fırsatı için teşekkür etmeyi umuyordum ancak artık bu rolü sürdüremeyeceğim. Gerçek şu ki bu iş beni tüketiyor. Günlerce durmaksızın bedenim iflas edene kadar aletleri sallayıp sonra da bizi zar zor koruyan sefil çadırlara yığılıp kalıyorum. Bu insanlık dışı.

Üstelik şimdi bir de başımıza pus çıktı. O lanet pus arka tünellerden süzülüyor. Hiç birimiz ne olduğunu bilmiyoruz ama hepimiz hissediyoruz. Baş ağrıları, titreyen eller, garip rüyalar... Bana bir şey olmadığını söylemeyin çünkü biz biliyoruz, bir şey var. Adamlardan birkaçının eski hâlinden eser yok şimdi.

Bir sonraki ben olmayacağım. Maden ve pus beni tamamen tüketene kadar beklemeyeceğim. İstifa ediyorum. Sizin için belini kıracak ve aklını yitirecek bir başkasını bulun. Cevherler sizin için bu kadar önemliyse gidin kendiniz kazın.